Boek
Nederlands

Precieuze mechanieken : nieuwe gedichten

Erwin Mortier (auteur)
+1
Precieuze mechanieken : nieuwe gedichten
×
Precieuze mechanieken : nieuwe gedichten Precieuze mechanieken : nieuwe gedichten

Precieuze mechanieken : nieuwe gedichten

Na jaren van doorwaakte nachten vol wanhoop en angst begon Erwin Mortier weer te dichten. Precieuze mechanieken is het weergaloze resultaat. Terwijl de wereld ten prooi valt aan onze beschaving en de mens haar zintuig voor esthetiek dreigt te verliezen, staat de dichter op in de stellige overtuiging dat niets minder dan schoonheid de wereld kan redden van de welig tierende haat. In Precieuze m
Bevat
Ma Voor de wereld die komen gaat Toen ik nog geen veertien was Mijn meesters leerden me lezen Nu weet ik Geduld is mij Mirakels bestaan We drijven onze ploeg Al die puinen op onze aarde Waarom zijn wij pratende primaten We moeten ergens beginnen Onze cellen scheiden cake uit Elk jaar een kaars minder Onszelf ontweten Wij doen niets dan goed Kijk ons spreken We schudden treurnis van ons af Hier repeteer je in een trouwjurk Nog even en de sparren Ook zijn er jubilea Al dat plezier aan geruite tafelkleden Broers lopen wild als stokpaardjes Het leven is het leven Sint-Franciscus aanbidt de zon Koning Akenaten aanbidt de zon Gij Schoonste van de horizonnen En 's morgens wanneer gij Brouwer van het zaad De landen Syria geheten Gij die de haard in mijn hart De kleine Erwin aanbidt de zon Gravis Nox Wat anders kan een Mens De dood heet altijd Golgotha Straks gooit de leerling Al die Passie achter glas De Godworm is dood O Zoon die nu verhuisd is Slaap ons in Het is een mooie dag Poppetjes zijn zij Wat wil de straat mijn lief? Kleed me nog één keer uit, mijn lief De stad was stil toen ik erheen ging Kon ik maar de ogen sluiten liefste Op mijn netvlies walmen korenvelden Ze wetten hun messen Slaap ons in Al te lang heb ik me Ik ben je kleine Demosthenes De poëzie is haar zintuig voor pracht verloren Ma Ik heb zware dromen gehad Ergens viel doofstom de mond Op onze kusten drijven er doden Confessiones Ik beken dat ik alle openbaringen verspreek Ik leer lichter te lopen Ik vergat dat ik de hachelijke sjamaan ben Ik schrijf in de nacht Sterven ze zomaar weg Ja, mijn jongen hier ben ik Gabriel de engel staat weer De heiligen zijn reuzenmieren Het Laatste Oordeel heet eigenlijk Er schieten soms exhortaties in brand Gisteren zat ik naast Mozes Ik stond met Pius-Negen Doe iedereen de groeten Noah is ook dement Vanmorgen zei Maria Maria ziet mij graag
Titel
Precieuze mechanieken : nieuwe gedichten
Auteur
Erwin Mortier
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2020
107 p.
ISBN
9789403103518 (hardback)

Besprekingen

Moeder de muze

In Precieuze mechanieken haalt Erwin Mortier de meccano van ons aardse bestaan uit elkaar, laat ons de stukken zien en maakt er een prachtig bouwwerk van. Een betere versie van onszelf en het bestaan.

Naar de reden waarom de dichter Erwin Mortier ons elf jaar op onze honger heeft laten zitten, moeten we niet lang gissen. Meteen al in het openingsgedicht richt hij zich tot zijn moeder en verwijst hij naar het feit dat haar mentale en later ook fysieke neergang hem de woorden ontnam: 'Al te lang heeft je ziekte me de poëzie ontfutseld en mij mezelf./ De nesten vol drakeneieren in je kop braken hun zwarte dooiers in de mijne.'

Uit Precieuze mechanieken spreekt een grote ambitie: de raadsels van het bestaan, met al zijn witte en zwarte vakjes, proberen op te lossen. Goed dat een dichter dat voor ons probeert te doen, ook al beseft hij: 'Er bestaan in de wereld meer verbanden dan de causale - ik begrijp ze niet.' En hij schaamt zich voor de wereld waarin we leven en die we vakkundig om zeep helpen. Bovendien zijn we op intellectueel vlak armoezaaiers, want we laten de taal verschralen: 'Het was geen hoogmoed die ons dreef/ toen wij de taal rantsoeneerden, ieder woord/ tot…Lees verder

Poëzie is een taal die een speciale ontvankelijkheid vereist. Dit geldt ook voor de Vlaamse dichter Erwin Mortier (1965) die, naar de tekst op de achterflap, het opneemt tegen de lelijkheid en de taal in al haar schoonheid opzoekt, waarbij barokke gedichten worden afgewisseld met sobere gedichten en speelse met ernstige gedichten. De opgeroepen beelden en werelden zullen vermoedelijk niet voor elke lezer direct toegankelijk zijn, en het meer verhevene wordt wel eens te veel afgewisseld met het gewone. Mooi echter zijn regels als 'De poëzie is haar zintuig voor pracht verloren, voor de verschrikking / van wereldse schoonheid'. Mooi ook: 'Kon ik maar de ogen sluiten, liefste / en met mijn prevelende lippen je beeltenis / uit de nacht tevoorschijn boetseren'. In het algemeen zal deze poëzie meer aansluiten bij moderne poëzielezers dan bij de traditionele.

schildervan zinnen

Na twintig jaar weer een poëziebundel van Mortier. Het venijn klinkt tussen de hooggestemde regels door.

Erwin Mortier viert dit jaar zijn twintigjarige dichterschap. Een aantal van u zal nu misschien even fronsen, maar zeker, Erwin Mortier die doorbrak met Marcel, de Ako Literatuurprijs won met zijn roman Godenslaap, van wie recent De onbevlekte verscheen, die schrijft ook poëzie. Hij kreeg voor zijn allereerste bundel de C. Buddingh'-prijs, was stadsdichter van Gent, en zijn gedichten voor de stad en ander werk tot dan, werden in 2009 gebundeld.

Nu ligt er, twee decennia na het debuut, nieuwe poëzie van Erwin Mortier, Precieuze mechanieken. Waarom het even duurde, wordt in de eerste regels duidelijk. 'Ma,// Al te lang heeft je ziekte me de poëzie ontfutseld en mij mezelf./ De nesten vol drakeneieren in je kop braken hun zwarte dooiers in de mijne.' Mortier richt zich tot zijn overleden moeder, de lezer zou haar kunnen kennen uit Gestameld liedboek. Er woonden 'spinnenwebben' in haar hoofd, ze leed aan dementie.

In Precieuze mechanieken put Mortier enerzi…Lees verder

Over Erwin Mortier

Erwin Mortier (Nevele, 28 november 1965) is een Vlaamse schrijver. Hij groeide op in Hansbeke, een dorpje aan de zuidergrens van het Meetjesland en deelgemeente van Nevele. Mortier woont samen met radio- en televisiemaker Lieven Vandenhaute.

Opleiding

Mortier studeerde kunstgeschiedenis in Gent en behaalde daarnaast het diploma van psychiatrisch verpleegkundige. Van 1991 tot 1999 was hij als wetenschappelijk medewerker verbonden aan het Dr. Guislain Museum, waar hij werkte op het vlak van de geschiedenis van de psychiatrie. In deze periode publiceerde hij in diverse literaire tijdschriften als De Gids, De Revisor, Het Nieuw Wereldtijdschrift en Optima.

Schrijverscarrière

Sinds 1999 leeft Mortier uitsluitend van zijn pen. Hij heeft al verscheidene romans, novelles, dichtbundels en essays gepubliceerd. Een r…Lees verder op Wikipedia